Didime doğru gidiyordum. Amacım 2-3 gün biyerde durup yarım yarım ilerlettiğim bu günlüğü yazmaktı. Bissürü şey oldu. Aşılan tünelller dağlar, gölde vahşi hayat, esrarengiz bir kilise, yolda mola verdiğim pam beach hanı, kaçak girilen bir antik şehir felan. Unutmadan yazayım dedim. Günlüğün zamanı mekanı düzene girsin.
Önce mavişehirde kalmayı planlıyordum ama daha iyi bi yer araya araya Didime kadar geldim. 3. Koy yakınlarında ağaçlık bir bölge bulup çadırı kurdum.
3 gündür burdayım günlüğü yazıyorum işte. Çadır kurduğum yer lunaparkın karşısı. Müzik sesinden geç yatıyorum kaç gündür.
Bu arada didim belediyesi kadar dandik bi belediye görmedim. Sahilde 20 metrede bir ayak yıkama çeşmesi var. Hepsinin vanasını sökmüşler. Neymiş insanlar pet şişeye su doldurup duş alıyomuş belediyenin duş yerleri para kazanamıyomuş. İnsanlar pense taşıyor yanında çeşmeleri açmak için.
Bide şöyle bi yer var.
Kafeterya. Ama içine giriyosun çimlere masa kurmak yasaktır, dışardan yiyecek getirmek yasaktır felan yazıyor. Nerde görülmüş insanların bir kafeye girince böyle şeyler yaptığı. Demekki burası park aslında. Zaten önünde şöyle bi pano var.
O beyaz kağıtla kapattıkları yerde yaşlılar yazıyor. Niye kapattılarsa artık yaşlılar isyanmı çıkardı bura bizim parkımız diye. Ne biliyim günahlarını almıyım ama çelişkili durumlar var işte.
Birde sahilde esnaf her yeri yazıyla panoyla tabelayla doldurmuş. Tipografi cenneti mübarek. Yolda yürürken durmadan yazı okumak zorunda kalıyosun. Şu şu kadar bu bu kadar. Ingilizcesi ayrı türkçesi ayrı. Foçayı bu yüzden sevmiştim bi tane gereksiz tabela yazı göremezsin. Belediye denetliyor çünkü.
Neyse günlüğü yazmayı bitirdim galiba. Şimdi şu andayım. Biraz önce gittim fiorenin arka tekere yeni iç lastik taktırdım, bide yama yapıştırıcısı bitmişti ondan aldım. Saat 12 şimdi. Öğle sıcağı geçince 4-5 gibi toparlanıp denizköye doğru yola çıkcam. 15 Km bişey zaten. Orda bi gece kalıp değişik bi yere gitcem. Hadi görüşürüz.
